കവിതകള്‍ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
കവിതകള്‍ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2012 നവംബർ 12, തിങ്കളാഴ്‌ച

തുമ്പിയോട്


തുമ്പീ തുമ്പീ നീയെന്തേ...
തുള്ളിപ്പാറി നടക്കാത്തൂ..?
തുമ്പപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞല്ലോ
പൂമ്പാവാടയുടുത്തല്ലോ..!
ചെങ്കതിരോനണയുന്നേരം 
പൂങ്കാവൊക്കെയുണര്‍ന്നേരം...
കൊന്നക്കാടിന്നുള്ളിലൊളിച്ചി-
ട്ടിന്നുമിരുന്നു തപസ്സാണോ..?
അന്തികെയമ്മയിരിപ്പുണ്ടോ..?
പൂന്തേന്‍ കൊണ്ടുവരാറുണ്ടോ..?
ചുമ്മാ പാറിനടക്കാനായ്
സമ്മതമമ്മ തരുന്നില്ലേ..?
ഒത്തിരിയൊത്തിരി സ്വപ്‌നങ്ങ
ളിത്തറനാളും നെയ്തിട്ടും
പൊന്നിന്‍ ചിറക് മുളച്ചപ്പോള്‍
ഒന്നായവയടിപറ്റുകയോ..!
തുമ്പപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞിട്ടും
പൂമ്പാവാടയുടുത്തിട്ടും
തുമ്പീ തുമ്പീ നീയെന്തേ...?
തുള്ളിപ്പാറി നടക്കാത്തൂ..!

(ഈ കവിത 1961  ഡിസംബര്‍ 3 ലെ
ദേശാഭിമാനി പ്രതിവാരപതിപ്പില്‍
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്)

2012 നവംബർ 11, ഞായറാഴ്‌ച

നീ വരും,വരാതിരിക്കില്ല...


നീ വരും വരാതിരിക്കില്ലയെന്‍ സഖീ ,
നിനവില്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നു നമ്മുടെ സംഗമം...
വേര്‍പാടിന്‍ തപ്തസ്മൃതികളു മായി നാം  
വേവലാതിപ്പെട്ട കാലം മറന്നിടാം...
കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍ ചികഞ്ഞെടുത്തീടുവാന്‍
പണ്ടത്തെയോര്‍മ്മകള്‍ കണ്‍മുന്നിലെത്തെവെ,
മനസ്സിലെ മരതകച്ചെപ്പ്‌  തുറന്നതും
മധുരപ്രതീക്ഷകള്‍ പങ്കിട്ടെടുത്തതും
ഒരുമരച്ചില്ലയില്‍ രണ്ടിണക്കിളികളായ് 
ചിറകുകള്‍ തമ്മിലുരുമ്മിക്കഴിഞ്ഞതും
ഓര്‍മ്മയിലുണ്ടായിരിക്കണമവയെല്ലാം
നിര്‍മ്മല സ്നേഹത്തിന്‍ സാക്ഷ്യങ്ങളാണവ..! 
പരിഭവം പറയുവാന്‍ പലതുമോര്‍മ്മിക്കുവാന്‍
പിരിയാതെയിനിമുതല്‍ കൂടെക്കഴിയുവാന്‍
ജീവിത സായാഹ്ന വേളയിലെങ്കിലും
നീ വരും,വരാതിരിക്കുവാനാവില്ല..!

2011 ഡിസംബർ 6, ചൊവ്വാഴ്ച

എന്റെ പേരാമ്പ്ര



മാറിപോയിരിക്കുന്നു...
വല്ലാതെ മാറിപോയിരിക്കുന്നു..!
മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ ഈ ചെറു പട്ടണം
പഴമക്കാര്‍ അങ്ങാടിപറമ്പ് എന്നും വിളിച്ചു...
ഇന്നും ചിലര്‍ അങ്ങിനെ തന്നെ വിളിക്കുന്നു
ഞായറാഴ്ചകളില്‍ അവര്‍ ഒത്തുകൂടി,
കോഴികളും മാടുകളും പിന്നെ ഇഞ്ചിയും മഞ്ഞളും
വെള്ളരിക്കയും മലഞ്ചരക്കും
വിദൂര ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു
അരിയും ചില്വാനങ്ങളും തിരികെ വാങ്ങി
നാട്ടു വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു ഗ്രാമീണര്‍ മടങ്ങി...
ഇത് പേരാമ്പ്രയുടെ പഴയ ചിത്രം
പുതിയതോ..? പറയാം,തിടുക്കപ്പെടല്ലേ...
അര നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പിവിടെ
സ്കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നപ്പോള്‍,
ഓലമേഞ്ഞ ഏതാനും പീടിക മുറികള്‍ മാത്രം..!
അതില്‍ പിന്നെ ബഹുനില കെട്ടിടങ്ങള്‍ ഏറെയുണ്ടായി...
അന്നും ഇന്നും കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്റെ ചായക്കടയുണ്ട്...
രക്തസാക്ഷി സഖാവ് കെ ചോയിയുടെ
സഹോദരന്‍ നടത്തുന്ന ജനകീയ ഹോട്ടല്‍...
കടയില്‍ എപ്പോഴും തിരക്ക് തന്നെ...
ആളൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ല...
സഖാക്കള്‍ കോരേട്ടനും കണ്ണന്‍ മാസ്റററും
ഈ ഗ്രാമത്തിനെ ചുവപ്പണിയിച്ചവര്‍...
കെടിയും ഡോക്ടര്‍ കെജി അടിയോടിയും
ആര്‍ നാരായണന്‍ നായരും
അപ്പനായര്‍ വക്കീലും
ഈ പട്ടണത്തിന്റെ നായകത്വം വഹിച്ചവര്‍...
ആര്‍ക്കാണവരെ മറക്കാന്‍ കഴിയുക..?
കല്ലോട് മുതല്‍ കൈതക്കല്‍ വരെ
ഇന്നീ പട്ടണം വലുതായിരിക്കുന്നു...
പണ്ട് നടുക്കണ്ടിക്കാരുടെ ചില കടകള്‍ മാത്രം
കിഴക്ക് പുളിയിന്റെ ചോട്ടില്‍
എന്‍വി മോട്ടോഴ്സ്കാരുടെ ബസ് ഷെഡ്‌ വരെ
ഒതുങ്ങികൂടിയ പേരാമ്പ്രയുടെ ചിത്രം
ഇപ്പോഴും മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു...
ഗോശാലക്കല്‍ തറവാടിന്റെ നാലുകെട്ടും നടുമുറ്റവും
വയല്‍ തൃക്കോവില്‍ കുടുംബവും
പഴയ പ്രതാപത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മചെപ്പുകള്‍ തുറക്കുന്നു..!
ഗ്രാന്‍ഡ്‌ ഹൌസിലെ വര്‍ണ്ണവിസ്മയങ്ങള്‍
പുതിയ പെരുമയുടെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍...
അയല്പക്ക ഗ്രാമമായ നൊച്ചാട്ട്
ഏറെക്കാലം അധ്യാപകനായപ്പോഴും
ഞാനീ നഗരത്തിന്റെ കൂടെയുണ്ട്..
വേര്‍പിരിയാനാവാത്ത ചങ്ങാതിയെ പോല്‍..
ഇപ്പോള്‍ വിശ്രമജീവിതത്തിലും
ഇടയ്ക്കിടെ പേരാമ്പ്രയെ പുണര്‍ന്നില്ലെങ്കില്‍
നഷ്ടബോധത്തിന്റെ കാണാക്കയത്തിലേക്ക്
എറിയപ്പെട്ടത് പോലെ...
എന്റെ പേരാമ്പ്ര എന്നും എന്റെ കൂടെയുണ്ട്...
എനിക്കൊരിക്കലും പേരാമ്പ്രയെ പിരിയാന്‍ കഴിയില്ല...


2011 ജൂലൈ 11, തിങ്കളാഴ്‌ച

പാഥേയം



ജീവിത യാത്രയില്‍ പാഥേയമായ് കൊണ്ടുപോകാന്‍
നിന്നോര്‍മ്മകള്‍, നീ സമ്മാനിച്ച അസുലഭ നിമിഷങ്ങളും...
എല്ലാമെന്‍ മനം കുളിര്‍പ്പിക്കുമാനുഭവങ്ങള്‍ സഖീ,
മനസ്സിന്‍ മണിച്ചെപ്പില്‍ സൂക്ഷിക്കാനേതാനും മണിമുത്തുകള്‍..!
ഏതോ കിനാവിന്റെ തേരില്‍ ഞാന്‍ സഞ്ചാരം തുടങ്ങവേ
കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു നീയെന്നരികിലൊരു മാലാഖ പോല്‍
തൊട്ടുണര്‍ത്തുവാന്‍ കുശലം പറയുവാനെപ്പോഴും
വിട്ടുപോകുവാന്‍ മനസ്സ് വരാതെയെന്‍ സവിധത്തില്‍ സഖീ...
തകര്‍ന്ന സ്വപ്നത്തിന്‍ ചിതയെരിഞ്ഞിടുന്നേരം
തളരാതെ സ്വാന്തനസ്പര്‍ശവുമായൊരുനാള്‍ വരില്ലേ വീണ്ടും..?
കാത്തിരിക്കും ഞാന്‍ കല്പാന്തകാലത്തോളം സഖേ,
കാലത്തിന്‍ മറുകരയെത്തും വരെ യാത്രയും തുടര്‍ന്നീടും..!
മഴമേഘങ്ങള്‍ കുട ചൂടുമീ ജനപഥത്തിലെന്‍ യാത്രക്കായ്
വഴിയൊരുക്കീടും കാലം ദിനരാത്രങ്ങള്‍ തന്‍ ചിറകിലേറി വരും..
എന്‍ മാറോട് ചേര്‍ത്തീ പാഥേയം സൂക്ഷിക്കും ഞാനെക്കാലവും
എന്റെ സഞ്ചാര വീഥിയില്‍ പനിനീര്‍ തളിക്കും ഗതകാലസ്മരണകള്‍..
വാചാലമാം മൌനത്തിന്റെ പുറന്തോട് പിളര്‍ന്നെത്തും മൊഴിമുത്തുകള്‍
അമൃതവര്‍ഷമായ് പെയ്തിറങ്ങും വരെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തിടാം സഖീ..
അടര്‍ത്തി മാറ്റാനാവില്ല..! എന്നെയും നിന്നെയുമൊരിക്കല്‍ പോലും...
അനര്‍ഘനിമിഷങ്ങള്‍ ബന്ധിച്ച ചരടുകള്‍ മുറിക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ..?
ഇല്ലന്നെന്‍ മനസ്സ് പറയുന്നു ഈ യാത്ര തീരും മുമ്പേ
വീണ്ടും നാം കണ്ടുമുട്ടും വരെ മോഹങ്ങള്‍ തന്‍ ശയ്യയില്‍ മയങ്ങീടാം... .

2011 ജൂലൈ 2, ശനിയാഴ്‌ച

ഏകാന്തമീരാവില്‍

ഒരു പകല്‍ കൂടിയെരിഞ്ഞടങ്ങി
ഇരുള്‍ മൂടിയ രാവും വന്നണഞ്ഞു...
നിശയുടെയേകാന്തയാമങ്ങളില്‍
നിദ്രാവിഹീനമാം നിമിഷങ്ങളില്‍
കരിന്തിരി കത്തുന്ന മണ്‍ചെരാതിന്‍
അരികത്തിരിപ്പൂ ഞാന്‍ പാതിരാവില്‍...
പോയകാലത്തിന്റെയനുഭൂതികള്‍
അയവിറക്കാനെനിക്കേറെയുണ്ട്...
മധുരവും കയ്പ്പും കലര്‍ന്ന ബാല്യം
ചൈതന്യം വിരിയിച്ച യൌവനവും
എല്ലാമെന്‍ ജീവിതത്താളുകളില്‍
മായാത്ത(മങ്ങാത്ത) വര്‍ണ്ണചിത്രം..!
നിറമാര്‍ന്ന സ്വപ്നങ്ങളന്നു നെയ്തു
നിറയൌവനത്തിന്‍റെ നാളുകളില്‍,
വിരുന്നിനായെത്തിയ പൊന്‍കിനാക്കള്‍
വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നങ്ങളായ്...
മയില്‍‌പീലിതുണ്ടുകളെന്ന പോലെ
മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച കാലം,
മറവിതന്‍ യവനിക നീക്കി മെല്ലെ
മരതകമുത്തായ്‌ ഞാനോമനിക്കും..!
ഇരുളിന്റെ നനവാര്‍ന്ന മാറിടത്തില്‍
ഒരു ചാറ്റല്‍മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങും,
ഈ രാവുമതിലൂറുമോര്‍മ്മകളം
തീരാതിരുന്നെങ്കിലെന്നുമെന്നും..!

2011 മേയ് 7, ശനിയാഴ്‌ച

ലാല്‍ബാഗിലെ സന്ധ്യകള്‍

ഇവിടെയീയുദ്യാനനഗരയിലെ
മനം കവരും പൂങ്കാവനത്തില്‍
ചില്ലുകൊട്ടാരത്തിന്നരികിലായ്
പുല്‍മെത്തയിലെകാന്തനായ്
സന്ധ്യതന്നരുണിമ നുകരുവാന്‍
വന്നിരിപ്പൂ ഞാനീ സായംസന്ധ്യയില്‍...
നഗരത്തിരക്കില്‍നിന്നുമൊളിച്ചോടി
ഏകാന്തതതന്‍ തുരുത്ത് തേടി
ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്‍ മധുരം നുകരാന്‍
രാജകീയോദ്യാനമാം ലാല്‍ബാഗല്ലാതെ
മറ്റേതുണ്ടിടമീ തിരക്കേറും മഹാനഗരത്തില്‍..?
ബോഗൈന്‍വില്ലതന്‍ ചോട്ടില്‍
ഏകനായ് ഏകാന്തനായ് ഞാനിരിപ്പൂ...
നിറയെ പൂക്കള്‍ പേറും പനിനീര്‍ ചെടികളും
കുടമുല്ലപ്പൂക്കള്‍തന്‍ സൌരഭ്യവും
ചേക്കേറാന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ പറന്നകലും
പറവകള്‍ തന്‍ കിളിക്കൊഞ്ചലുകളും
കളിപ്പോയ്കയില്‍ നിന്നെത്തും കുളിര്‍ തെന്നലും
മനസ്സില്‍ വിളയിച്ച മധുരമുന്തിരി തോപ്പും
മറക്കുവാന്‍ കഴിയില്ലൊരിക്കലും
മഴവില്ലിന്‍ വര്‍ണ്ണരാജി പോല്‍ തെളിയുന്നിതെപ്പോഴും...
കാലം മായ്ച്ചിട്ടും മായാത്ത ഓര്‍മ്മച്ചെപ്പുമായ്
വന്നിരിപ്പൂ ഞാനിവിടെയീ സന്ധ്യയില്‍...

2011 ഏപ്രിൽ 24, ഞായറാഴ്‌ച

പോക്കുവെയില്‍

പുഴയുടെ മേനിയിലീമൂവന്തിയില്‍
പോക്കുവെയില്‍ പൊന്നണിയിക്കെ,
തീരം തഴുകിയെത്തും കുളിര്‍കാറ്റില്‍
പാരിജാതത്തിന്‍ ഗന്ധം...
ഞാനുമെന്‍ കളിത്തോഴിയും
പുഴയോര മണല്‍ തിട്ടില്‍
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പകുത്തെടുത്ത-
തിന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോല്‍...
അനുഭൂതികളോരായിരം
പെയ്തിറങ്ങിടും തീരം
പറുദീസകള്‍ തീര്‍ത്ത
ദിനങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയ്‌
വിരഹനൊമ്പരത്താലെ
പിടയുമെന്‍ ചിത്തത്തെയും
ഇരുള്‍ മൂടുകയായി...
വിജനമാം തീരത്തെയും..!

2010 ഓഗസ്റ്റ് 17, ചൊവ്വാഴ്ച

തിരുവോണക്കാഴ്ച

മുക്കുറ്റിപ്പൂവുകള്‍ കണ്‍തുറക്കും
മുറ്റത്തൊരത്തപ്പൂക്കളമൊരുക്കി
മാവേലിത്തമ്പുരാനെഴുന്നള്ളുമ്പോള്‍
നാവേറ് പാടുവാന്‍ നാടൊരുങ്ങി
തിരുവോണക്കാഴ്ച്ചതന്‍ കേളികൊട്ട്
തൃക്കാക്കരപ്പനെ വരവേല്‍ക്കുവാന്‍
തുമ്പികള്‍ പാറുന്ന തൊടിയിലെങ്ങും
തുമ്പപ്പൂ വിരിയുന്ന കാലമായി
പൂവിളിപ്പാട്ടുകള്‍ കേള്‍ക്കുവാനായ്
മാവേലിയെത്തുന്ന നാളണഞ്ഞൂ
പോയ കാലത്തിന്റെ മധുരമുണ്ണാന്‍
കൊതിയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു നമ്മള്‍
പാതാളലോകത്ത് നിന്ന് മന്നന്‍
മാവേലിയെത്തുന്പോഴെന്തു നല്‍കും
തിരുമുല്‍ക്കാഴ്ചയായര്‍പ്പിക്കുവാന്‍
തിരുവോണക്കാഴ്ചയൊരുക്കി വെക്കാം
മാവേലിത്തമ്പുരാനേറ്റുവാങ്ങും
മലയാളനാടിന്നുപഹാരങ്ങള്‍
മാലോകര്‍ക്കേറെ സന്തോഷമേകാന്‍
മലരണിക്കാടുകള്‍ പൂത്തുവല്ലോ
ചിറ്റാട നെയ്യുന്നു പൂമരങ്ങള്‍
ചിങ്ങപ്പുലരിയെയെതിരേറ്റിടാന്‍!






2010 ജൂലൈ 4, ഞായറാഴ്‌ച

പെരുമഴക്കാലം

തുള്ളിക്കൊരു കുടം പെയ്യുന്നൂ പേമാരി
ഉള്ളം കുളിര്‍ക്കുന്ന പെരുമഴക്കാലമായ്
കരിമുകില്‍കൂട്ടങ്ങള്‍ മേയുന്ന മാനത്ത്
വരുന്നില്ല പകലോന്‍ വിരുന്നിനു പോലും.!
കൂലം കുത്തിയൊഴുകുന്നയാറ്റിലെ-
യോളങ്ങള്‍ സംഹാര നൃത്തമാടുന്നുവോ.?
മാനത്തു കണ്ണികള്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന
തോട്ടിന്‍ കരയിലെ കൈതോല മറപറ്റി
ഇണ ചേരാനവസരം പാര്‍ക്കും കുളക്കോഴി
നാണത്താല്‍ കുറുകുമീയീറന്‍ സന്ധ്യയില്‍
മലവെള്ളപ്പാച്ചലില്‍ വയലെല്ലാം പുഴയായി
മഴയുടെ ദ്രുതതാളം ദൂരത്ത്‌ കേള്‍ക്കയായ്...
ചേമ്പിലക്കുട ചൂടി കരുമാടിക്കുട്ടന്മാര്‍
ആര്‍ത്തു തിമര്‍ക്കുന്നിതാഹ്ലാദ ചിത്തരായ്
മഴപോലെ മഴയല്ലാതെന്തുണ്ടീ ഭൂമിയില്‍..?
അഴകിന്റെ നൂലുകളിഴചേര്‍ക്കും കാഴ്ചകള്‍
കരളും കിനാവും തണുക്കുന്നു അകലെയായ്
വിരഹഗാനത്തിന്റെയീരടി കേള്‍ക്കയായ്...
പെരുമഴക്കാലത്തിലൊന്നിച്ചു ചേരുവാന്‍
വരുമെന്റെ പ്രേയസിയിന്നെങ്കിലും വരും...
തോരാത്ത മഴപോലെന്‍ കാത്തിരിപ്പും നീളും
തീരാത്തതാണെന്റെ മോഹങ്ങളൊക്കയും..!
മഴ മാറി മാനം തെളിഞ്ഞിടും നേരത്ത്
അഴകേറും പൂക്കാലം വര്‍ണ്ണമഴ പെയ്യിക്കും..!
കിളികളും പൂക്കളും ശലഭങ്ങളും ചേര്‍ന്ന്
പുളകം വിതയ്ക്കുന്ന കാലം വരും...
മഴനൂലിഴകളാല്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തൊരീ
പുഴയുടെ തീരത്തിലേകനായ് നില്‍ക്കവേ,
പെരുമഴക്കാലത്തിന്നോര്‍മ്മകളോരോന്നായ്
ഒരുവട്ടം കൂടിയന്നൂളിയിട്ടെത്തിടും...


2010 ജൂൺ 9, ബുധനാഴ്‌ച

മൊഴിമുത്തുകള്‍

അമ്മയെന്‍ പ്രിയ മാതാവന്നെന്‍ കാതില്‍ മൊഴിഞ്ഞതാം
നറുംതേനില്‍ ചാലിച്ച വാക്കുകള്‍ മൊഴിമുത്തുകള്‍ ...
ഇന്നും നുണയുന്നിതമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്‍റെ മാധുര്യമൊട്ടും
ചോരാതെ കാലത്തിനൊപ്പം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുവാന്‍..!
താരാട്ട് പാട്ടായും മുത്തശ്ശിക്കഥയായും പെയ്തിറങ്ങി
ഏറെ ഞാന്‍ കേട്ട് പഠിച്ചതാം പാഠങ്ങളൊക്കെയും
അറ്റമില്ലാത്തൊരീ യാത്രയില്‍ പാഥേയമായെന്‍റെ
കൂടെയുണ്ടെത്രയോ കാലം കഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും..!
ജീവിതസായാഹ്നത്തിലും മുഴങ്ങുകയാണല്ലോ
മനസ്സിനകത്തളങ്ങളില്‍ പെരുമ്പറ കൊട്ടും പോലെ...
സ്നേഹ വാത്സല്യങ്ങളാല്‍ ഹരിശ്രീ കുറിച്ചതും
നോവുമാത്മാക്കള്‍ക്ക് സ്വാന്തനസ്പര്‍ശമായ്
അമ്മയില്‍ നിന്നല്ലോ സ്വായത്തമാക്കി ഞാന്‍
എന്‍മനം കരുണ തന്‍ അമൃത വാഹിനിയായ്
ഒരു പാല്‍ക്കടലായ് അലയടിക്കുന്നിതിപ്പോള്‍
തീരത്തിലലിവിന്‍റെ തിരമാലകള്‍ക്കൊപ്പം...
അമ്മതന്‍ ചുണ്ടില്‍നിന്നുതിര്‍ന്ന മൊഴിമുത്തുകള്‍
മനസ്സിന്‍ മണിച്ചെപ്പില്‍ സൂക്ഷിക്കും ഞാനെപ്പൊഴും...

2010 മേയ് 23, ഞായറാഴ്‌ച

പൊഴിക്കട്ടെ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികള്‍...

പൊഴിക്കട്ടെ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികള്‍
ഒഴുകട്ടെയലിവിന്‍ നീരുറവകള്‍...
ഒരു മഹാദുരന്തത്തിന് മൂകസാക്ഷിയായ്
ചാറ്റല്‍ മഴയീറനണിയിക്കും
പ്രകൃതിയും വിതുമ്പിക്കരയുന്നൂ..!
അമ്മതന്‍ മാറോടു പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു
അമ്മിഞ്ഞ നുകരും കുഞ്ഞോമനകളും
ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍ വിധിയുടെ
ക്രൂര വിനോദത്തിന്നിരകളായ്
കത്തിക്കരിഞ്ഞ ജഡങ്ങളായ് മാറി
മനസ്സിനെ മരവിപ്പിച്ചൊരീ
മഹാദുരന്തത്തെ മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ..?
മംഗലാപുരമാകെ വേദന തളം കെട്ടി
വിറങ്ങലിച്ചു നില്‍പ്പൂ..!
കരളലിയിച്ചിടും കാഴ്ച
കാണുവാന്‍ കഴിയാതെ...
ആദരാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്നൂ
ആത്മശാന്തിക്ക് വേണ്ടി
മനം നൊന്തു കേഴുന്നൂ
നിര്‍ത്തട്ടെയീ ഈരടികള്‍...

2009 നവംബർ 24, ചൊവ്വാഴ്ച

കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചവര്‍

കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചവര്‍ക്ക്‌
ജയം താല്‍ക്കാലികം മാത്രം
കൌരവരൊരുക്കിയ കെണിയില്‍
വീണത്‌ അഗ്രജന്‍ യുധിഷ്ടിരന്‍
അരക്കില്ലങ്ങള്‍ ചുട്ടെരിച്ചും
ദ്രൌപദിയുടെ മാനം കവര്‍ന്നും
ദുശ്ശാസനന്‍മാര്‍ പാണ്ഡവരെ
കള്ളച്ചൂതില്‍ തോല്‍പ്പിച്ചും
താണ്ഡവമാടുമീ യുദ്ധഭൂമിയില്‍
വരാനെന്തേ താമസം കൃഷ്ണാ..?
നിന്‍ ഗീതോപദേശങ്ങള്‍
നീതിസാരങ്ങള്‍ മുഴങ്ങട്ടെ
ആസേതു ഹിമാചാലം..!
തേര് തെളിക്കൂ സാരഥീ
നേരിന്‍ വഴികളില്‍ വേഗം
ധര്‍മ്മയുദ്ധത്തിന് കളമൊരുങ്ങി
കുരുക്ഷേത്ര ഭൂമിയില്‍...
ദുഷ്ടനിഗ്രഹം നിര്‍വ്വഹിക്കൂ
ശിഷ്ടകാലം സൌഖ്യം തരൂ...
കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചു കയറിയ
കൌരവപ്പടയെ തുരത്തുവാന്‍
അര്‍ജ്ജുനനെ കര്‍മ്മനിരതനാക്കാന്‍
അണയൂ കൃഷ്ണാ, കാര്‍മ്മുകില്‍ വര്‍ണ്ണാ
കാത്തിരിക്കുന്നൂ കാലം
പുത്തനാം പ്രഭാതത്തെ..!

2009 ഒക്‌ടോബർ 18, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു വിളിപ്പാടകലെ


ഒരു വിളിപ്പാടകലെ നീ വന്നു നിന്നപ്പോളെന്‍
കരളില്‍ കിനാവിന്‍റെ തേന്‍മഴ പെയ്തു സഖീ
വിളിക്കാതെയെത്തിയോരതിഥിയായ് നീ
കളിക്കൂട്ടുകാരിയായ്‌ ജീവിതം പങ്കിട്ടപ്പോള്‍
ഓര്‍ത്തില്ലയൊട്ടും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിടുമെന്ന്
ഓര്‍മ്മകള്‍ പുതുക്കുവാനവസരമുണ്ടായല്ലോ...
എന്തിന് വീണ്ടും സഖീ വന്നു നീ മനസ്സിന്റെ
നൊമ്പരം തീര്‍ക്കാനായി ജീവിത പങ്കാളിയായ്
കാലത്തിന്‍ പ്രയാണത്തില്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞവര്‍ നമ്മള്‍
ലോലമാം ഹൃദന്തത്തിന്‍ തന്ത്രികള്‍ മുറിയവേ..!
ചിറകുകള്‍ മുളയ്ക്കാത്ത പൊല്‍ക്കിനാവുകള്‍ തേടി
ഉറക്കമിളച്ചു നാമെത്രയോ കാഴ്ഞ്ഞില്ലേ..?
കണ്ടതെല്ലാം പാഴ്ക്കിനാവുകളെന്നറിഞ്ഞു നാം
വീണ്ടുമീ സംഗമമൊട്ടും നിനയ്ക്കാതെ..!
കയ്യെത്തും ദൂരത്ത് നീ സാന്നിധ്യമറിയിച്ചു
വയ്യെനിക്കെല്ലാം മറക്കുവാനോമലാളെ...







2009 ഒക്‌ടോബർ 17, ശനിയാഴ്‌ച

ആത്മരോദനം

ഒരു തേങ്ങല്‍
എന്‍ ഹൃദയാന്തരാളത്തില്‍നിന്നുതിരും
ആത്മരോദനം കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ..?
പിന്നിട്ട വഴികളില്‍
കണ്ണുനീര്‍ ചാലുകള്‍ മാത്രം..!
കിളിവാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടച്ചൊരീ
മുറിയില്‍ ഞാനേകനായ്
ഇരുട്ടിന്റെ കൂട്ടുകാരനായിരിക്കവേ
ഓര്‍ക്കുകയാണെന്‍ പൊയ്പോയ നാളുകള്‍
അഭിശപ്തമൊരു ജന്മത്തിന്‍ ബാക്കിപത്രം..!
ഒരു സ്വാന്തനത്തിന്‍ മൃദുസ്പര്‍ശമേല്‍ക്കുവാന്‍
ഏറെ കൊതിപൂണ്ട്‌ നിന്നൊരാ വേളയില്‍
കേട്ടില്ല ഞാനൊരു കാല്‍പെരുമാറ്റവും...
ഏകാന്തമീ മുറി തടവറ തീര്‍ക്കയായ്‌
ഈ ദുഃഖ സാഗരത്തില്‍ നിന്നൊരു നാളിലും
മോചനമില്ലേ?ചിന്തിച്ചു പോയി ഞാന്‍..!
എന്നാല്‍മരോദനം കേള്‍ക്കുവാനാരുണ്ട്..?
എന്നു വന്നെത്തിടുമെന്നുടെ രക്ഷകന്‍..?

2009 ഒക്‌ടോബർ 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടവന്‍


എപ്പോഴാണ്എവിടെയാണ്
എനിക്കെന്‍ മുഖം നഷ്ടമായത്..?
ഇന്നും ഉത്തരം കിട്ടാ ചോദ്യമായ്
എന്നെ പിന്തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ..!
കുഞ്ഞും നാളില്‍ എന്റെ മുഖം
എത്ര നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു..?
പൂക്കളോടും പൂമ്പാറ്റകളോടും
കുശലം പറഞ്ഞു നടന്ന കാലം
പുഞ്ചിരിയും നൈര്‍മ്മല്യവും
പൂത്തുലഞ്ഞ മുഖമായിരുന്നു...
പില്‍ക്കാലത്ത്‌ യുവത്വത്തിന്റെ നാളുകളില്‍
ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന്റെ വീര്യം മുറ്റി നിന്ന മുഖം
ഉദ്യോഗം ഭരിച്ചിരുന്ന കാലം
അധികാര ഗര്‍വ്വ് മുദ്ര ചാര്‍ത്തിയ മുഖം...
വാര്‍ദ്ധക്യത്തിനും യൌവനത്തിനുമിടയില്‍
വാത്സല്യവും സ്നേഹവും അനുരാഗവും
വാരിക്കോരി നല്കിയ മുഖം
അതായിരിക്കാം എനിക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട
യഥാര്‍ത്ഥ മുഖം..!അതാണെനിക്ക് കൈമോശം വന്നതും
എന്റെ പഴയ മുഖം എന്നെങ്കിലും
എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടുമോ..?പറയൂ സുഹൃത്തെ,പറയൂ...



2009 ഒക്‌ടോബർ 15, വ്യാഴാഴ്‌ച

സ്നേഹതീരം തേടി

വിടപറയാന്‍ ഞാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ നിന്‍
മിഴികള്‍ നിറഞ്ഞുവോ? വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞുവോ?
കവിളിണകളില്‍ തെളിഞ്ഞോരരുണിമ മാഞ്ഞുവോ
പരിഭവം നടിച്ചു നീ നിന്നതെന്തേ സഖീ?
വേര്‍പാടിതനിവാര്യമാണെന്നറിയില്ലേ?വാനില്‍
കാര്‍മേഘപാളികള്‍ നിറയുമീ സന്ധ്യയില്‍...
നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകമിരുള്‍ പരക്കും നാട്ടുവഴികളിലും
തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ നോക്കി നിന്നിടും നമ്മളിലും
വഴിയറയാതുഴലും പഥികര്‍ നാമെത്തിയതീ
പാഴ്മരുഭൂവില്‍ തളര്‍ന്നു വീഴാന്‍ മാത്രം ..!
ഒരുതുള്ളി കണ്ണുനീരുറ്റി വീണുവോ,മുഖം
വാടിയോ ?മനസ്സിന്‍റെയിടനാഴികളില്‍ ...
ഇടറും കണ്ഠത്തില്‍ നിന്നുതിരും തേങ്ങലുകള്‍
കളിക്കൂട്ടുകാരീ, നിന്നെ പിരിയും നേരം പ്രിയേ..!
പുതിയൊരു ജന്മം തേടി പോകാനോ സമയമായ്‌
പതിയെ ചെന്നെത്തണം വിടചോല്ലട്ടെ സഖീ
ദൂരെ ദൂരെയേതോ സ്നേഹതീരവും തേടി -
യലയും രണ്ടാത്മാക്കള്‍ കല്‍പാന്തകാലത്തോളം..!

2009 ഒക്‌ടോബർ 3, ശനിയാഴ്‌ച

വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍

നെടുവീര്‍പ്പുകളെന്‍ ചുടു നിശ്വാസങ്ങള്‍
കൊടുങ്കാറ്റായ് മാറി താണ്ടവമാടവേ,
കടപുഴകി വീഴുമൊരു തണല്‍ മരം തേടി
കൂടണയാതെയാകിളികള്‍ പറന്നുപോയ്!
ഏതോ നിയോഗം പോല്‍ വന്നതാണിവിടെ
ചേതോഹരമാം ആരാമ വീഥിയില്‍...
കണ്ടുമുട്ടി നാം പ്രിയ സഖീ ജീവിതം
ചെണ്ടുകള്‍ തുന്നിയ പട്ടമായ്‌ മാറിയോ?
മായാമരീചിക കണ്ടു മയങ്ങിയ
മാനസമെന്തിനോ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞുവോ?
ഇവിടെയെന്‍ സ്വപ്നകൂടാരങ്ങളൊക്കെയും
ഈറന്‍ നിലാവിലലിഞ്ഞുപോയോമലേ...
ഇടമുറിയാതെ പെയ്യുമീ മഴയത്ത്
വിട പറയാന്‍ പോലുമാവില്ലയോര്‍ക്കുക
ചുണ്ടുകളെന്തോ പറയാന്‍ വിതുമ്പിയോ?
വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍ നാം കണ്ടുമുട്ടീടുമോ?
എങ്കിലെന്‍ ഹൃത്തിലെ പൂവാടിയില്‍ പൂത്ത
ചെണ്ടുമല്ലിപ്പൂക്കള്‍ ചൂടിക്കും നിന്നെ ഞാന്‍...

2009 ഓഗസ്റ്റ് 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

മയില്‍പ്പീലികള്‍

ചാറ്റല്‍മഴ പെയ്യുമൊരു മൂവന്തി നേരം
മുറ്റത്ത്‌ കുട്ടികളോടിക്കളിക്കവേ,
ഉമ്മറക്കോലായിലൊറ്റക്കിരിന്നു ഞാന്‍
ഓര്‍ത്തു പോവുന്നെന്‍റെ ബാല്യകാലത്തെയും..!
പനിനീര്‍ തളിച്ചിടും മഴയിലെന്‍ മേലാകെ
നനയവേ കുസൃതികള്‍ കാണിച്ച നാളുകള്‍
ചേമ്പിലക്കുട ചൂടി കടലാസ് തോണികള്‍
തോട്ടിലൊഴുക്കി കളിച്ചതോര്‍മ്മിക്കവേ,
ഇന്നലെയാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാവുന്നു
പിന്നിട്ടു പോയിട്ടുമെത്രയോ വര്‍ഷങ്ങള്‍..!
കൂട്ടുകാരൊത്തന്ന് പാടവരമ്പത്ത്
മാനത്തുകണ്ണിയെ നോക്കി നടന്നതും,
ഓര്‍മ്മതന്‍ പെരുമഴ പെയ്യും മനസ്സിലെ
കുളിരായി മാറുന്നതിപ്പോഴും ചിന്തയില്‍..!
കളിക്കൂട്ടുകാരിയ്ക്ക് നല്‍കുവാന്‍ പുസ്തക
താളിലൊളിപ്പിച്ച മയില്‍പ്പീലി തുണ്ടുകള്‍
വര്‍ണ്ണവളപ്പൊട്ടുകള്‍,മഴവില്ലുകള്‍ പിന്നെ
സ്വര്‍ണ്ണച്ചരടില്‍ കൊരുത്ത സ്വപ്നങ്ങളും
എല്ലാം തെളിഞ്ഞു കാണുന്നിതെന്നോര്‍മ്മയില്‍
എന്നുമീ മുത്തുകള്‍ ചെപ്പിലുണ്ടാവണം..!

2009 ഓഗസ്റ്റ് 18, ചൊവ്വാഴ്ച

ചിങ്ങപ്പുലരിയില്‍

കര്‍ക്കിടകത്തിന്‍ കലിയടങ്ങി
പൂക്കളുമായ്‌ വന്നു ചിങ്ങമാസം
പൊന്നിളം വെയിലില്‍ ചമഞ്ഞൊരുങ്ങി
കുന്നും പുഴകളും താഴ്വാരവും ..!
വറുതി തന്‍ കാലവും പോയ്മറഞ്ഞു
വരവായി പൊന്നോണക്കാലമെങ്ങും
തെച്ചിയും മന്ദാരം ചേമന്തിയും
പൂത്തുലഞ്ഞീടുന്നു തൊടിയിലെല്ലാം
വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടിന്‍റെയിന്ദ്രജാലം
തീര്‍ത്തുകൊണ്ടെത്തുന്നു പൂമ്പാറ്റകള്‍
കണ്ണിനും കാതിനുമിമ്പമേകാന്‍
മണ്ണില്‍ പുളകങ്ങളേറ്റു വാങ്ങാന്‍
കേളികെട്ടുയരുന്നു കേരളത്തില്‍
താളവും മേളവും കേള്‍ക്കയായി
മാവേലി തമ്പുരാന്‍ വന്നിടുമ്പോള്‍
ആവേശത്തോടെ നാം സ്വീകരിയ്ക്കും
ചിങ്ങമാസത്തിന്‍ സമൃദ്ധിയെല്ലാം
നെഞ്ചേറ്റി വാങ്ങിടാം വൈകിടാതെ..!

2009 ഓഗസ്റ്റ് 8, ശനിയാഴ്‌ച

ബംഗളൂരു

ഇതെന്‍ പ്രിയ നഗരം ബംഗളൂരു...
ഇവിടയെന്‍ കൌമാര സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
ചിറകു മുളച്ചതും വാനോളമുയര്‍ന്നതും
നഗരമാദ്യമായ് കണ്ടതുമെന്നോര്‍മ്മയില്‍
തെളിയുന്നതിപ്പോഴും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം..!
മെജസ്റ്റിക്കില്‍ ബസ്സിറങ്ങി നടന്നു ഞാന്‍
നഗരത്തിലെന്നുടെ ലക്‌ഷ്യം കാണണം
കുംഭാരപെട്ടിലെത്തണമെനിയ്ക്ക് നഗരത്തില്‍
രാവെത്തും മുമ്പെ നഗരത്തിരക്കിലൂടെ വേഗം
ചിക്പെട്ടിലെ തെരുവുകള്‍ താണ്ടിയൊടുവില്‍
കുംഭാരപെട്ടിലും മാവള്ളിയിലെ വീട്ടിലുമെത്തി
ബംഗളൂരിലേക്കിതെന്‍റെ കന്നി യാത്ര പിന്നീട്
പലവട്ടം ഞാനീ നഗരത്തില്‍ രാപാര്‍ത്തു...
ഇന്നനെക്കിവിടം മുക്കും മൂലയും പരിചിതങ്ങള്‍
ഇതാണെന്റെ നഗരം ബംഗളൂരു പ്രിയ നഗരം
ഇപ്പോഴുമെനിക്കിവിടം നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ..!
കലാസ്‌ പാളയവും, സിറ്റി മാര്‍ക്കറ്റും
തിരക്കേറും തെരുവുകളും,ലാല്‍ ബാഗിലെ സന്ധ്യകളും,
ശിവജി നഗറും, കണ്ടോണ്‍മെന്‍റും, കബ്ബണ്‍ പാര്‍ക്കും
എവിടെയുമേനിക്കീ നഗരം മനഃപാഠമായ്..!