കാവ്യകൈരളി എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
കാവ്യകൈരളി എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2012 നവംബർ 22, വ്യാഴാഴ്‌ച

മജ്നു


തീയെരിയുന്നെന്‍ ചുറ്റിലുമിന്ന്‍
നീയകന്നൊരാ നാള്‍ മുതല്‍..
ഈ മണല്‍ക്കാട്ടിലെന്‍ കിനാവുകള്‍
ഓമലെ,വീണുടഞ്ഞുപോയ്‌..!
സ്വര്‍ഗ്ഗസുന്ദര ദീപ്തി ചിന്നുമെന്‍
സ്വപ്നവാടിക പൂക്കവെ
നീയണഞ്ഞു മല്‍ചേതന തന്നില്‍
മായികമാം പ്രതീക്ഷകള്‍,
തീര്‍ക്കുവാനെന്‍  മനസ്സരസ്സിലെ
നീര്‍ക്കുമിളകള്‍ പോലവെ..!
ലൈല ലൈലയെന്നെപ്പൊഴും മന
മാലപിച്ചോരാ നാള്‍കളില്‍
വേര്‍പിരിയുമെന്നോര്‍ത്തതില്ല ഞാന്‍
വേദനകളുമേന്തി നാം..!
നീലവിണ്ണിന്നകത്തളങ്ങളില്‍
നിലാവെളിച്ചമുറങ്ങവെ,
ദൂരെ ദൂരെ പടനിലങ്ങളില്‍
പോര്‍വിളികളുയരവെ,
നീ മയങ്ങിയെന്‍ മാറിലോമലെ,
നാമലിഞ്ഞൊന്നായ്തീര്‍ന്ന നാള്‍..!
നിന്മിഴികളില്‍ വേദനകള്‍ തന്‍
നീരുറവകള്‍ കണ്ടു ഞാന്‍..!
കാത്തിരുന്നെന്‍ കിനാവിലെത്തിയ
കാവല്‍ മാലാഖയാണ് നീ...
കണ്മുനയാല്‍ കവിത നെയ്തു നീ
കണ്മണീ,നീയകന്ന നാള്‍...
പൊള്ളിടും വെയില്‍ പൂനിലാവായെന്‍
പൊല്‍ക്കിനാക്കള്‍ തഴുകവെ...
മാരിവില്ലുകള്‍ മാഞ്ഞുപോയിന്നെന്‍
മായികമാം പ്രതീക്ഷകള്‍
ഈ മണല്‍ക്കാട്ടില്‍ വീണുടഞ്ഞു പോയ്‌
ഓമലെ,നീയകന്ന നാള്‍..!
വേര്‍പിരിയുമെന്നോര്‍ത്തതില്ല ഞാന്‍
വേദനകളുമേന്തി നാം.!!

(വടകര നിന്നും പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്ന
കടത്തനാട് ടൈംസില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്) 

2012 നവംബർ 21, ബുധനാഴ്‌ച

കണ്ണീര്‍മുത്തുകള്‍


ഓര്‍മ്മയിലെന്‍ ജീവനിലൊഴുകും ചൈതന്യത്തിന്‍
കര്‍മ്മഭൂമിയില്‍ പിറന്നന്നു നീ നൃത്തം വയ്ക്കേ,
കരയാനല്ലെന്‍ മനസ്സാശിച്ചതടങ്ങാത്തോ
രിരവിന്‍ കണ്ണീരല്ലെന്നോമലെ , കൊതിച്ചു ഞാന്‍..!
പൂത്തിലഞ്ഞികള്‍ പൂത്ത കദളിക്കാവിന്‍ ചാര
ത്തിത്തിരി പ്പൂക്കള്‍ നിന്ന് പുഞ്ചിരിക്കൊള്ളുന്നേരം,
മുന്തിരിച്ചാറും പുത്തന്‍ പാനപാത്രവും കയ്യി
ലേന്തിനീയണയുമ്പോളായിരം കിനാക്കളില്‍ 
പൂവണിഞ്ഞതാണേറെ കനകപ്രതീക്ഷകള്‍
ജീവിതവസന്തത്തില്‍ ചൂടുവാനൊരുദിനം..!
നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞുപോയ് പലതും കിനാവുപോ
ലൊളിച്ചു ഹൃദയത്തില്‍ പച്ചയായിന്നും നില്‍പ്പൂ,
നിന്മൃദുഹാസങ്ങളും കാല്‍ചിലമ്പൊലികളും
തംബുരു മീട്ടും വീണാനാദവുമെന്നോര്‍മ്മയില്‍..!
ഒരു പൂക്കൊഴിഞ്ഞാലെന്‍ ഹൃദയം നോവും നിന്നി
ലുരുകും കരളിന്റെ  മുരളീരവങ്ങളില്‍
കേള്‍ക്കുവാനശക്തനാണോമലെയെന്നോര്‍മ്മയില്‍
നാള്‍ക്കുനാളുയരുന്ന നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ വീണ്ടും..!
ഇന്നലെ കിനാവിലെന്‍ മുന്നില്‍ വന്നണഞ്ഞു നീ
ചിന്നിയ പൂപ്പുഞ്ചിരി കണ്ടുഞാനുറങ്ങവേ,
എന്തിനെന്‍ ചാരത്തെത്തി കിന്നാരം പറയുവാ
നെന്തിനെന്‍ തോളില്‍ത്തട്ടി കടക്കണ്ണെറിഞ്ഞു നീ..?
ഓര്‍മ്മതന്‍  (മരവിച്ചോരോര്‍മ്മതന്‍) വാതില്‍ക്കല്‍ നീ
വന്നതിതിടുക്കത്തില്‍ മുട്ടിയതെന്തേ സഖീ..?
നിന്മിഴിക്കോണില്‍ തങ്ങും നീര്‍മണിമുത്തില്‍ തട്ടി
ചിന്നിടും പ്രകാശത്തില്‍ ഞാനലിഞ്ഞില്ലാതാവും..!
അന്നു നീ മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നിടും നേരത്തെന്നും
പൊന്നുഷസ്സണയും മല്‍ചിത്തവും മിഴികളും..!
പാദപങ്കജങ്ങളില്‍ കാല്‍ചിലങ്കകള്‍ കെട്ടി
പാതിയും തുറക്കാത്ത കണ്‍കളില്‍ കിനാവുമായ് ...
ഹൃദയം ഹൃദയത്തിലലിയും താളത്തില്‍ നീ
മൃദുലാംഗങ്ങള്‍ ചലിപ്പിച്ചന്നേറെ നൃത്തം വയ്ക്കേ,
തപ്തമാം ഹൃദയത്തിന്‍ മരുപ്പച്ചയില്‍ പിറ
ന്നത്ഭുതചിത്രം വരച്ചന്നു നീ മറഞ്ഞപ്പോള്‍,
ഒന്നുമില്ലെനിക്കേകാന്‍ കരളിന്‍ കുടീരത്തില്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊരുത്തൊരീ പൂമലര്‍ച്ചെണ്ടല്ലാതെ..!

(1966 ഡിസംബറില്‍ ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപതിപ്പില്‍
പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കവിതയില്‍ ചെറിയ മാറ്റങ്ങള്‍
വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്)



2012 നവംബർ 20, ചൊവ്വാഴ്ച

വെള്ളിലപ്പൂക്കള്‍




വെള്ളിലപ്പൂക്കളെ മണ്ണിന്‍ കിനാക്കളെ
വള്ളിക്കുടില്‍കള്‍തന്‍ മങ്കമാരെ,
വെണ്ണിലാച്ചോലയില്‍ മുങ്ങിക്കുളിക്കുവാന്‍
പെണ്ണുങ്ങളെ,നിങ്ങള്‍ പോന്നിടാമോ..?
നിങ്ങള്‍ക്കുടുക്കുവാനാവണിചന്ദ്രിക
നെയ്തൊരാ പട്ടുടയാട കണ്ടോ..?
നിങ്ങള്‍ക്കണിയുവാന്‍ താരകുമാരികള്‍
ഭംഗിയില്‍ കോര്‍ത്തൊരാ മാല കണ്ടോ..?
വിണ്ണിലെ ചോലയിലാറാടുമായിരം
അപ്സരകന്യകളെന്നുമെന്നും
വെള്ളിലപ്പൂക്കളെ,നിങ്ങള്‍തന്‍ ഭംഗിക
ണ്ടുല്ലസിച്ചീടും കഥകള്‍ കേട്ടോ..?
രാവിന്റെ മൂകമാം  വീണയിലെന്‍കരള്‍
രാഗസംഗീതം മുഴക്കിടുമ്പോള്‍,
പോരിക നിങ്ങളെന്‍ വെള്ളിലപ്പൂക്കളെ,
പൊന്നിന്‍കിനാക്കളെ പൂനിലാവില്‍
നീന്തിക്കുളിക്കുളിക്കുവാന്‍ മാലാഖമാര്‍ തരും
സിന്ദൂരമെന്നും ചാര്‍ത്തിടുവാന്‍ ..!
ചക്രവാളത്തിന്റെ കല്‍പ്പടവിങ്കലാ
യിത്തിരി നേരമിരുന്നിടാമോ..?
മാരിവില്‍ മാഞ്ഞിടും മാനത്തിലായിര
മാതിരാത്താരകള്‍ മിന്നിടുമ്പോള്‍,
വെള്ളിലപ്പൂക്കളെ,മണ്ണിന്‍ കിനാക്കളെ
വള്ളിക്കുടിലിന്റെ റാണിമാരെ,
വെണ്ണിലാചോലയില്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുവാന്‍
പെണ്ണുങ്ങളെ,നിങ്ങള്‍ പോന്നിടാമോ..?

(1965 ല്‍  മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപതിപ്പിന്റെ
ബാലപംക്തിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)



2012 നവംബർ 19, തിങ്കളാഴ്‌ച

കരളിന്‍ കതക് തുറക്കൂ..!


വേദനയുടെയെരിതീനാളത്തില്‍
വേവും ഹൃദയ തലത്തില്‍
കടന്നുവന്നവള്‍ നീയെന്‍ കരയും
കരളിന്‍ കതക് തുറക്കൂ..!
മണിയറ തന്നില്‍ മണിമഞ്ചത്തില്‍
മയങ്ങിടും മമ ഹൃത്തില്‍
മധുവൂറും നിന്‍ ചഷകമൊരുക്കിയ
സുധ നീ പകരുകയില്ലേ..?
കനകനിലാവിന്നോളങ്ങളിലൂ
ടനുരാഗത്തിന്‍ തോണി
ചന്ദനസുരഭില മന്ദാനിലനില്‍
സുന്ദരസ്വപ്നക്കടവില്‍
അണയാനെന്നും കുതിച്ചിടുമ്പോള്‍
അരളി പൂക്കള്‍ തുടിയ്ക്കേ
ചുകന്ന തെക്കന്‍ വിണ്‍ചരിവില്‍നി
ന്നകലുമൊരന്തിത്താരം..!
വിറയ്ക്കയാണെന്‍  കരളിന്‍നൊമ്പര
മറിഞ്ഞിടും പൊല്‍ത്താരം.!!
ഏദനിലന്നു പിറന്നു യുഗങ്ങള്‍
വേദന തിന്നു വളര്‍ന്നു...
മാലിനി തീരത്തോടി നടന്നു
മജുനുവിലന്നു പുലര്‍ന്നു...
സ്ന്ഹമതാണവളീമരുഭൂവിന്‍
ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ വന്നു..!
വേദന കൊണ്ട് പിടയ്ക്കും മാമക
ഹൃദയത്തിന്‍ ചുടുനീരില്‍
കനത്തുറഞ്ഞോരോര്‍മ്മകള്‍തന്നുടെ
കദനക്കടലിന്‍ കരയില്‍
കരഞ്ഞിരിക്കും ഹൃദയ സഖീയെന്‍
കരളിന്‍ കതകു തുറക്കൂ..!

(1964 മെയ് മാസത്തിലെ ഒരു ലക്കം
ചന്ദ്രിക ആഴ്ചപതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)


2012 നവംബർ 18, ഞായറാഴ്‌ച

വേദനയുടെ ഗാനം


ഇണ്ടലുമായി പൂവാടിക തോറും
തെണ്ടി നടക്കും കരിവണ്ട് പാടും
പാട്ടുകള്‍ (വേദന വിങ്ങും കഥകള്‍ )
കൂട്ടുകാര്‍ നിങ്ങള്‍ ചെവിക്കൊണ്ടിടാമോ..?
വിണ്ണിലിന്നായിരം ദീപം തെളിഞ്ഞു...
മണ്ണിലെന്നോമല്‍ക്കിനാക്കള്‍ കരിഞ്ഞു..!
കണ്ണുനീരെന്‍ മിഴിക്കോണില്‍ നിറഞ്ഞു.!!
എന്‍ ചിറകുകളിന്നേവം കുഴഞ്ഞു...
മല്‍ജീവിതത്തിന്‍ നിലാവ് പൊഴിഞ്ഞു..!
ഇന്നലെ ചന്ദ്രിക ചിന്നിയ രാവില്‍
മിന്നിയോളാണവളെന്‍പൊല്‍ക്കിനാവില്‍
ചുണ്ടിലെന്‍ ഗാനവുമായി ഞാനെന്നും
പൂന്തേന്‍  നുകര്‍ന്ന് പറന്നു രസിച്ചു..!
തെണ്ടിത്തിരഞ്ഞു ഞാനിന്നണഞ്ഞപ്പോള്‍
കണ്ടില്ലയെന്‍ പനീര്‍പ്പൂവിനെ മാത്രം.!!
വേദനയാളിപ്പടരും മനസ്സില്‍
ചേതന പാടുമീ ഗാനങ്ങളെന്നും
ചൂളം വിളിക്കുമാതെന്നലിനൊപ്പം
മൂളിടാറുണ്ടെന്‍ നുറുങ്ങും ഹൃദന്തം..!

(1963 ജൂണിലെ ഒരു ലക്കം ചന്ദ്രിക
ആഴ്ചപതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)


2012 നവംബർ 17, ശനിയാഴ്‌ച

പവിഴമാല


വേദന വിങ്ങിക്കരഞ്ഞിടുമെന്‍
ഹൃദയാന്തരാളത്തില്‍ നിന്ന്‍ പൊങ്ങും
കവിതാശകലങ്ങളാണിതൊക്കെ
കരയും കിനാവുകളാണിതൊക്കെ..!
നാളുകളേറെയായ് നാദമോലും
നാളം തിരഞ്ഞു നടന്നിടുന്നു...
ഇന്നേവരേക്കും ഞാന്‍ കണ്ടതില്ല
മന്നിലെന്‍ ദേവിയണഞ്ഞതില്ല..!
ചന്ദനത്തെന്നലിന്‍ തോളിലേറി 
ചക്രവാളത്തിന്‍ പടവുകേറി
ആയിരമാശകള്‍  പൂവിടുമ്പോള്‍
ആത്മാവിലാത്മാവലിഞ്ഞിടുമ്പോള്‍
ഓണമണയുമ്പോള്‍ കാട്ടുമുല്ല
നാണം കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചിടുമ്പോള്‍
ഓമലെ,നിന്നെ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു
താമരപ്പൊയ്കക്കടവുകല്ലില്‍..!
ചെമ്പവിഴങ്ങളും മുത്തുകളു
മെമ്പാടും കോര്‍ത്തൊരു മാല കെട്ടി
നിന്‍ കഴുത്തിങ്കലണിയിക്കുവാന്‍ 
എന്കരളേറെ കൊതിച്ചിരുന്നു...
പാലൊളിതൂകുമാ ചന്ദ്രലേഖ
നീലവാനിങ്കലണഞ്ഞിടുമ്പോള്‍ 
കാര്‍മുകില്‍ തുണ്ടുകളോടിവന്നി
ട്ടാമുഖം പൊത്തിക്കളിച്ചിടുമ്പോള്‍
കാത്തിരിക്കാറുണ്ടെന്‍ ദേവതിക്കീ
മുത്തണിമാലയൊന്നേകുവാനായ്..!
എത്രയോ പൊന്നിന്‍ കിനാവുകള്‍ തന്‍ 
ചിത്രങ്ങളെത്ര വരച്ചു മായ്ച്ചു..!
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചാര്‍ത്തു പാഞ്ഞിടുമീ
കാട്ടാറിന്നക്കരെപച്ചയിങ്കല്‍
വന്നതില്ലെന്നോമല്‍ ദേവത നീ
യെന്നുപഹാരത്തെ സ്വീകരിക്കാന്‍..!

(1963 മേയ് മാസത്തിലെ ഒരു ലക്കം ചന്ദ്രിക
ആഴ്ചപതിപ്പില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)



2012 നവംബർ 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വെള്ളാമ്പലുകള്‍



അന്തിതന്‍ സന്ദേശമോതുവാനായന്നെ
ന്നന്തികെ മന്ദാനിലന്‍ വന്നണയവേ,
ചക്രവാളത്തിന്റെ നെറ്റിത്തടത്തില്‍നി
നിന്നുറ്റിറ്റി വീഴുന്ന രക്തബിന്ദുക്കളാല്‍
ചെന്നിറമോലുമായാ റ്റിന്‍ കരയിലെ
കന്നിവയലിന്റെയോരത്ത് കൂടി ഞാന്‍
മൂകനായേകാന്തചിന്തയുമായി നീ
ലാകാശ ഭംഗി നുകര്‍ന്ന് നടക്കവേ,
പാടത്തിനക്കരെ മന്ദമൊഴുകുമാ
ത്തോടിനു തൊട്ട തൊടുകുറി പോലവേ
വെള്ളാമ്പലുകള്‍ തലകാട്ടി നില്‍ക്കയായ്
വെള്ളിമേഘങ്ങളാ നീലംബരത്തിലും..!
എത്തിയാ തോടിന്നിരുകര തന്നിലെ
ആറ്റുവഞ്ഞിക്കാട്ടിലൂടെയാ ബാലകര്‍
(മണ്ണിന്റെ മക്കളാണാ ബാലസംഘത്തി
ലംഗങ്ങളായുള്ള കുഗ്രാമബാലകര്‍..!)
കൈക്കുമ്പിളേന്തിയിട്ടാമ്പലിറുക്കുവാനി
ക്കുളം തന്നിലണഞ്ഞവരാണവര്‍...
എന്തിനിപ്പോവുകളെന്നു ചോദിച്ചു പോ
യന്തികത്തെത്തവേയാകാംക്ഷയോടെ ഞാന്‍..
കുട്ടികളീവിധമോതി "" ആ പൂക്കള്‍ തന്‍
മൊട്ടുകള്‍ തിന്നുവാനേറ്റം വിശേഷമാം''
ആമ്പല്‍ക്കുളത്തിലിറങ്ങിയാ കുട്ടികള്‍
ആമ്പലിന്‍ മൊട്ട് പിഴുതെടുത്തീടവേ,
അംബരമച്ചിലിരുന്നുകണ്ണീരുമായ്
അമ്പിളി മണ്ണിനെ നോക്കിനാന്‍ മൂകനായ്‌..!

(മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ ബാലപംക്തിയില്‍
1962 ലെ ഒരു ലക്കത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)


2012 നവംബർ 15, വ്യാഴാഴ്‌ച

പൂക്കാലം


മന്നിടമെങ്ങും തൂമണമേകാന്‍
വന്നുപിറന്നു പൂക്കാലം...
നീലക്കാടുകള്‍ പച്ചക്കുന്നുകള്‍
നീളെ പൂക്കളുണര്‍ന്നല്ലോ..!
മഴവില്ലേകിയ ചന്തം ചിന്നിടു
മഴകില്‍ താമര വിരിയുന്നു...
മഞ്ഞിന്‍ തൊപ്പിയണിഞ്ഞ മുരിക്കിന്‍
കുഞ്ഞിക്കൈകള്‍ ചുവന്നല്ലോ..!
വണ്ടുകളിണ്ടല്‍  കൂടാതെങ്ങും
തെണ്ടുകയായ് പൂച്ചെണ്ടുകളില്‍
പൂങ്കാവുകളില്‍ തേന്മാവുകളില്‍
പൂങ്കുയില്‍ ഗാനമുതിര്‍ക്കുന്നു...
അന്തി മയങ്ങും നേരം സുന്ദര
ഗന്ധമടിയ്ക്കും മുല്ലകളില്‍
നെടുവീര്‍പ്പിന്നല പെയ്യുകയായി
ചുടുകാറ്റോടി പുണരുമ്പോള്‍...
ചെമ്പനിനീരും ചെമ്പക മലരും
തുമ്പപ്പൂവും വിരിയുന്നു...
പൂമ്പാവാടയുടുത്ത് കുണുങ്ങും
തുമ്പികളാടിപ്പാറുന്നു...
മന്നിടമെങ്ങും പൂമണമേകാന്‍
വന്നുപിറന്നു പൂക്കാലം...
നീലക്കാടുകള്‍ പച്ചക്കുന്നുകള്‍
നീളെ പൂക്കളുര്‍ന്നല്ലോ..!

(1962 സെപ്തംബര്‍ 6 ലെ മാതൃഭൂമി
ആഴ്ചപതിപ്പിന്റെ ബാലപംക്തിയില്‍
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)



2012 നവംബർ 14, ബുധനാഴ്‌ച

ചന്ദ്രനിലെത്തി..!


അന്തി മയങ്ങിയന്നെങ്ങും നിലാവിന്റെ
മുന്തിരിച്ചാറിലലിഞ്ഞു..
അമ്പിളിമാമനാ വിണ്ണിന്‍ ചരിവില്‍നി
ന്നമ്പോടെയൊന്നെത്തി നോക്കി...
വിണ്ണിന്റെ രമ്യത കണ്ടു മയങ്ങിടും
മണ്ണില്‍ കിടന്നുറങ്ങീടും,
എന്കരള്‍വാടിയിലായിരമായിരം
തങ്കക്കിനാക്കളുതിര്‍ന്നു..!
താരകപ്പൂക്കള്‍ പതിച്ച കിനാവിന്റെ
തേരില്‍ ഞാനേറിപ്പറന്നു.!!
വെള്ളിമേഘങ്ങള്‍ തന്‍ നര്‍ത്തനവേദിയില്‍
തുള്ളിടും ദേവകളെല്ലാം
മോഹനമായോരാ ഗാനവുമായെന്നെ
യിമ്പമോടന്നെതിരേറ്റു..!
ആനന്ദമോടെയവിടെയും നിന്ന് ഞാന്‍
ചന്ദ്രനിലേക്ക് പറന്നു..!
ഏറെ നാളായി ഞാനാശിച്ചിരുന്നതാം
എണാങ്കമണ്ഡലം പൂകി.!!

(1962  ജനുവരി 21  ലെ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപതിപ്പിന്റെ
ബാലപംക്തിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കവിത) 


2012 നവംബർ 13, ചൊവ്വാഴ്ച

കൈരളിപ്പൂങ്കാവില്‍


കൈരളിതന്‍ പൂങ്കാവില്‍  ഞാനൊരു
കരിവണ്ടായി ജനിച്ചെന്നാല്‍
വള്ളത്തോളിന്‍ മഞ്ജരി തോറും
തുള്ളിപ്പാറി നടക്കും ഞാന്‍..!
തുഞ്ചന്‍ തന്നുടെ ശാരികയോതും
പഞ്ചാരത്തേനൊഴുകീടും
മലയാളത്തിന്‍ മലര്‍വാടികയില്‍
മധുവും തേടി നടക്കും ഞാന്‍..!
വീണുകിടക്കും പൂവിനെ നോക്കി 
കേണിടുമാശാന്‍ കവിതകളില്‍
വിഹരിക്കും ഞാനെന്നും ദിവ്യ
സ്നേഹമുതിര്‍ക്കും കവിതകളില്‍..!
കരളിന്‍ ഗീതമുതിര്‍ത്തെന്‍  നാടിന്‍
കരയും ഹൃദയവിപഞ്ചികതന്‍
കമ്പികള്‍ മീട്ടിയ ചങ്ങമ്പുഴയുടെ
കലയിലലിഞ്ഞു മയങ്ങും ഞാന്‍..!
കൈരളിതന്‍ പൂങ്കാവില്‍ ഞാനൊരു
കരിവണ്ടായി ജനിച്ചെന്നാല്‍
'ജീ'യുടെ നൂതന പാതയിലൂടെ
പാറിനടന്നു രസിക്കും ഞാന്‍..! 

(ദേശാഭിമാനി പ്രതിവാരപ്പതിപ്പ്
1961  ഡിസംബര്‍ 31)

2011 ഓഗസ്റ്റ് 7, ഞായറാഴ്‌ച

വസന്തം വന്നു



നീലിച്ച കാവ് തോറും പൂക്കളുണര്‍ത്തിക്കൊണ്ട്
വാസന്ത റാണി നീയിന്നാഗതയായി...
കാനനച്ചോലകളിലിക്കിളി പാകി വരും
തെന്നലിന്‍ വീചിയെന്നെപ്പുണര്‍ന്നിടുന്നു...
ചന്ദനക്കാവ് തോറും ചൂളംവിളിച്ചു വരും
മന്ദമാരുതനെന്തോ പറയാനുണ്ടാം..!
കാട്ടുപൂവുകളിലെ തൂമധു നുകരുവാന്‍
പാട്ടുമായണയുന്നു കറുത്ത വണ്ട്
പച്ചപ്പട്ടുടുത്തോരാപ്പാടത്തിന്‍ മാറില്‍ നൃത്തം
വെച്ചുകൊണ്ടടുക്കുന്നു വാസന്തറാണി..!
മുഗ്ദ്ധഗാങ്ങള്‍ പാടി നീലനഭസ്സില്‍ പക്ഷി
വൃന്ദങ്ങള്‍ പത്രം വീശിപ്പറന്നിടുന്നു
താമരപ്പൊയ്കയിങ്കല്‍ കണ്ണാടി നോക്കീടുന്നു
താരകരാജി വിണ്ണിന്‍ ചരിവില്‍ നിന്നും
വാനിലെ തോപ്പില്‍ നിന്ന് മണ്ണിലുതിര്‍ന്നുവീണ
തൂനിലാവൊളിയിങ്കലലിഞ്ഞു ലോകം..!
പഞ്ചാരമണല്‍ത്തരി മിന്നുന്നോരാറ്റിന്‍വക്കില്‍
വഞ്ചിക്കാര്‍ പടീടുന്ന ശീലുകള്‍ കേള്‍പ്പൂ...
(ബാലപംക്തി-മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
1961 സെപ്തംബര്‍ 17 )

2011 ഓഗസ്റ്റ് 6, ശനിയാഴ്‌ച

കിനാവിലൊരു ഗാനം



താമരപ്പൂവുകള്‍ മണ്ണിലുറങ്ങി
താരകപ്പൂവുകള്‍ വിണ്ണിലുറങ്ങി
ആമ്പലിന്‍ ചുണ്ടുകള്‍ ചെന്നിറം പൂണ്ടു
അമ്പിളി മാനത്ത് നിന്നത് കണ്ടു...
രാക്കുയില്‍ മാകന്ദക്കൊമ്പില്‍ മയങ്ങി
ഞാനെന്‍ കിനാവുകള്‍ കണ്ടുമയങ്ങി...
ഏതോ മനോഹരഗാനമന്നെന്റെ
ചേതോവികാരത്തെ തട്ടിയുണര്‍ത്തി...
രാവിന്റെ മാറിലുറങ്ങിക്കിടക്കും
പാരിലെന്‍ ചിന്തകള്‍ പാറിനടന്നു..!
ചന്ദനക്കാറ്റിലലിഞ്ഞെന്‍ കിനാവില്‍
സുന്ദരഗാനമൊന്നോടിയണഞ്ഞു...
തംബുരുമീട്ടുമാഗാനതരംഗ-
മംബരവീഥിയിലോളമുയര്‍ന്നു...
മാലാഖമാരുടെ നര്‍ത്തനരംഗ-
മായോരാവിണ്ണിലെന്‍ ഗാനം മറഞ്ഞു..!
(ദേശാഭിമാനി പ്രതിവാര പതിപ്പില്‍
1961 സെപ്തംബര്‍ 17 ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

2011 ഓഗസ്റ്റ് 5, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വീണപൂവിനോട്



കേണിടുന്നു വീണപൂവെന്‍ മുന്നിലിന്ന് വിണ്ണിന്‍
കോണിലായി താരകങ്ങള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചീടുമ്പോള്‍
പാഴ്മണലില്‍ വീണടിഞ്ഞ കൊച്ചുപൂവേ നിന്നെ
പാട്ടിലാക്കാന്‍ വണ്ട്‌ വന്നു കണ്ണിറുക്കി മുന്നെ...
വെള്ളിമേഘകീറുകള്‍ തന്‍ കൊച്ചുവാതിലിന്റെ
ഉള്ളിലൂടെയിന്ദു നിന്നെ കാണ്‍കയാല്‍ ചിരിച്ചു..!
പാതിരാപ്പക്ഷികളെങ്ങും വീണമീട്ടീടുമ്പോള്‍
പാതവക്കില്‍ പാഴ്നിഴലൊളിച്ചു കളിക്കുമ്പോള്‍
ആറ്റില്‍ നിന്നലയടിച്ചെത്തുന്ന വഞ്ചിപ്പാട്ടില്‍
കൊച്ചലകള്‍ സഞ്ചരിച്ചു ചക്രവാളം തൊട്ട്‌...
എന്നുമെന്നും വാടിടാതെ നിന്നിടാന്‍ കൊതിച്ചും
മന്നിലുള്ള പൊന്കിനാവിലൊക്കെയും രസിച്ചും
കൊച്ചു കാറ്റില്‍ നൃത്തമാടി നിന്നിരുന്ന പൂവേ,
പച്ചിലക്കാടുകളിലെ താരമായ് നീയന്ന്‍...
തൂമധു നിറച്ച പാനപാത്രവുമായന്ന്‍
ആമലര്‍ക്കാവിങ്കലെ തരുണിയായ്‌ നീ മിന്നി..!
മൂളിടുന്ന പാട്ടുമായണഞ്ഞു നിന്നിലുള്ള
പൂമധു നുകരുവാനായ് വണ്ടിണകളന്ന്...
കാലമാം തരുവിലെയിലകളോരോന്നായി
കാത്തിരുന്നില്ലാരെയും കൊഴിഞ്ഞു വീണു പോയി..!
ഇന്ന് നീയാപ്പാഴ്മണലില്‍ വീണു കേണിടുന്നു
മന്നിലിന്ന്‍ നിന്നെയോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കരഞ്ഞിടുന്നു.!!
(മാപ്പിളപ്പാട്ട് രീതിയിലുള്ള ഈ കവിത 1961 ആഗസ്ത് 6 ന്
മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ ബാലപംക്തിയില്‍
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്)

2011 ഓഗസ്റ്റ് 4, വ്യാഴാഴ്‌ച

പൂവും കവിയും വണ്ടും



നീലക്കുന്നിന്‍ ചരിവിലുറങ്ങിയ
പുലരിപ്പൈതലുണര്‍ന്നപ്പോള്‍,
വിണ്ണില്‍നിന്നുമടര്‍ന്നുപതിച്ചൊരു
മണ്ണിന്‍ താരകമെന്നോണം,
ചെമ്പനിനീര്‍ പൂവൊന്നു വിരിഞ്ഞു
ചെങ്കതിരതിനെ ചുംബിച്ചു..!
മന്ദാനിലനാപൂവിന്‍ ജനന
സന്ദേശവുമായ് വന്നപ്പോള്‍,
കവിയൊരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി
പൂവിന്നരികില്‍ പാഞ്ഞെത്തി..!
കവിയുടെ നേരെ പുഞ്ചിരി തൂകും
പൂവിന്നരികിലൊരളിയെത്തി...
വണ്ടാപൂവിന്‍ നേരെയടുത്തതു
കണ്ടിട്ടാക്കവി പാടിപ്പോയ്...
''പൂവിന്‍ തൂമധു നുകരാനായി-
ട്ടെത്തിയ വണ്ടത്താനേ,നീ
വഞ്ചനയാര്‍ന്നൊരു പാട്ടും പാടി
പുഞ്ചിരിയാലെ മയക്കല്ലേ..."
(ദേശാഭിമാനി-പ്രതിവാരപതിപ്പില്‍
1961 ആഗസ്ത് 6 നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)

2011 ഓഗസ്റ്റ് 3, ബുധനാഴ്‌ച

തേങ്ങുന്ന തേന്മാവ്



ഏകയായിന്നു ഞാനീ വഴിത്താരയില്‍
ശോകാര്‍ദ്രമാനസയായി നിന്നീടവേ,
നാളുകള്‍ക്കപ്പുത്തുള്ളോരെന്‍ജീവിത-
ത്താളുകളോരോന്നുമോടിയെത്തുന്നിതാ...
വാസന്തദേവിയന്നാഗതയായപ്പോള്‍
അര്‍പ്പിച്ച പൂക്കളും മാമ്പഴക്കൂട്ടവും
എല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുവീണിന്നു ഞാനേകയായ്
ഉല്ലാസമറ്റു പൊഴിഞ്ഞ കിനാവുമായ്..!
എത്രയോ പൊന്നിന്‍കിനാവില്‍ വരച്ചോരെന്‍
ചിത്രങ്ങളിന്ന്‍ കണ്ണീരിനാല്‍ മാഞ്ഞുപോയ്‌.!!
പൂങ്കുയിലില്ലിന്നു പാട്ടുകള്‍ പാടുവാന്‍
എന്‍കരച്ചില്ലയില്‍ കൂടുകള്‍ കൂട്ടുവാന്‍...
മാമ്പഴക്കാലമിന്നോടിയെത്തീടുകില്‍
എമ്പാടുമാരാധകരെനിക്കെത്തിടും
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചാര്‍ത്ത് മാമ്പഴം തിന്നുവാന്‍
കുട്ടികളില്ലിന്നു തമ്മില്‍ പിണങ്ങുവാന്‍...
മാമ്പഴക്കാലമേ,തേങ്ങുമീയെഴതന്‍
നൊമ്പരം തീര്‍ക്കുവാനോടിയെത്തീടുമോ..?
(ബാലപംക്തി-ചന്ദ്രിക ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് 1961 )

2011 ജൂലൈ 22, വെള്ളിയാഴ്‌ച

യമുന മൂകമായൊഴുകുന്നു..!



കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിക്കട്ടെയാര്‍ഷഭാരതത്തിന്റെ
മണ്ണിലെ പ്രഭാനാളമസ്തമിച്ചതിനാലെ..!
അടിമത്തത്തിന്നൂക്കന്‍ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചീടാന്‍
അടരാടിയുള്ളോരാദിവ്യനാം മഹാത്മജി
കേവലമൊരു മതഭ്രാന്തന്റെ കൈത്തോക്കിന്
ജീവനെ സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടാത്മനിര്‍വൃതി നേടി..!
അന്നൊരു സായാഹ്നത്തില്‍ യമുനാതീരത്തിലെ
ചെന്നിറം ചിന്നീടുന്ന പഞ്ചാരമണല്‍തിട്ടില്‍
പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്കായി വന്നുനില്‍ക്കുന്നു മഹാത്മജി
പ്രാര്‍ത്ഥനയാരംഭിച്ചു രാമരാമനാമോച്ചാരണം...
തെല്ലിളം നിമിഷങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി മണ്ണിന്‍
മല്ലിക ഞെട്ടറ്റതാ വീഴുന്നു മണല്‍തിട്ടില്‍..!
നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ താണ്ടിക്കടന്ന നാടിന്‍ ജീവന്‍
അറ്റുപോയ് മതഭ്രാന്തിന്‍ വെടിയുണ്ടകളാലെ.!
യമുനാ തീരത്തിലെ പുല്‍ക്കൊടി വിറയ്ക്കുന്നൂ
ക്ഷമയറ്റതാം മഹാപാതകമോര്‍മ്മിക്കവേ...
മൂകമായൊഴുകുന്നു യമുനാനദിയിന്നും
ശോകദം ജനുവരി മുപ്പതിന്‍ കഥയുമായ്‌...
(ബാലപംക്തി-മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്
1961 ഫിബ്രവരി 11 ന്റെ ലക്കത്തില്‍ നിന്ന്)

2011 ജൂലൈ 21, വ്യാഴാഴ്‌ച

വീണപൂവേ,നിന്നെയോര്‍ത്ത്...



നീലവാനം കാര്‍മുകിലാല്‍ കണ്ണുകള്‍ മറച്ചു
മാമരങ്ങള്‍ മഞ്ഞുതുള്ളികണ്ണുനീര്‍ പൊഴിച്ചു..!
പൊന്‍കിനാക്കള്‍ കണ്ടിരുന്ന കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങി
മുഗ്ദഗാനമാലപിച്ച രാക്കിളി മയങ്ങി...
മാനസത്തില്‍ പൂത്തിരുന്ന പൂക്കളാകെ വാടി
പാതിരാവിലന്നു ഞാനെന്‍ ശോകഗീതം പാടി..!
ഭാവനതന്‍ കൊച്ചുതേരില്‍ വന്നൊരാകിനാക്കള്‍
ഭാവിയില്‍ വിരിഞ്ഞിടാനായ് വെമ്പിയോരാപൂക്കള്‍
മണ്ണില് മണ്ണായ് മറഞ്ഞു മാനസം കരഞ്ഞു
കൈത്തിരി കത്തിച്ചോരാപ്രതീക്ഷകള്‍ കരിഞ്ഞു
എന്തിനായ് വിരിഞ്ഞു?പൂവേ,വാടുവാനായ് മാത്രം
എന്മനസ്സില്‍ നീവരച്ചു വേദനതന്‍ ചിത്രം..!
പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്‍ വാനിടത്തില്‍ ചന്ദ്രിക പൂശുമ്പോള്‍
താരകങ്ങള്‍ നീലവാനില്‍ നൃത്തമാടീടുമ്പോള്‍
മാമരത്തില്‍ രാക്കിളികള്‍ പാടിരസിക്കുമ്പോള്‍
കൊച്ചുതെന്നല്‍ മാമരത്തെ തൊട്ടുതലോടുമ്പോള്‍
വീണപൂവേ,നിന്നെയോര്‍ത്ത് മാനസം കരയും
ഹൃത്തിലാകെ ശോകമാം സ്മരണകള്‍ നിറയും..!
(ദേശമിത്രം ആഴ്ചപതിപ്പ് 1960 )

2011 ജൂലൈ 20, ബുധനാഴ്‌ച

അന്വേഷണം



മാനത്ത് രാത്രിയില്‍ കണ്‍മിഴിച്ചീടുന്നോ-
രെന്നോമല്‍ താരകപെണ്ണേ,
രാവിന്റെ മാറത്ത് പാരുറങ്ങീടുമ്പോള്‍
എന്തെ നീ,സ്വപ്നം കാണുന്നൂ..?
നിന്നിണത്താരകം എങ്ങോട്ട് പോയെന്ന്
നോക്കിയിരിക്കുകയാണോ..?
അല്ലാതെയെന്തേ നീ, പാതിരാനേരത്ത്
താഴോട്ടു നോക്കിയിരിപ്പൂ..?
നാണിച്ചിട്ടാണോ നീ വൃക്ഷത്തലപ്പാവി-
ന്നുള്ളിലൂടെത്തിനോക്കുന്നൂ..?
അമ്പിളിപെണ്ണിന്റെ ചുറ്റുമായ്‌ നിന്ന് നീ,
നൃത്തം ചവിട്ടുകയാണോ..?
രാക്കുയിലിന്‍ രാഗഗീതങ്ങള്‍ കേട്ടു നീ,
താളം പിടിക്കുകയാണോ..?
താമരപൊയ്കയില്‍ കണ്ണാടി നോക്കി നീ,
കാവ്യം കുറിക്കുകയാണോ..?
ചൊല്ലുക താരക പെണ്ണേ,നീയെന്താണ്
നിദ്രാവിഹീനയായ് നില്‍പ്പൂ..?
(ദേശമിത്രം-ആഴ്ചപതിപ്പ് 1960 )

2011 ജൂലൈ 19, ചൊവ്വാഴ്ച

വെല്‍വൂതാക..!



സഹ്യനാല്‍ കന്മതില്‍ കെട്ടിയുള്ള
കേരളഭൂവേ,നീ വെല്‍വൂതാക..!
പശ്ചിമസിന്ധുവിന്‍ കൊച്ചലകള്‍
ഓമനച്ചീടുന്ന കേരളമേ,
കല്‍പ്പക വൃക്ഷങ്ങള്‍ തിങ്ങിവിങ്ങി
നൃത്തം ചെയ്തീടുന്ന മാതൃഭൂവേ,
പച്ചപ്പുതപ്പ് പുതച്ചിടുന്ന
പുഞ്ചവയലുകള്‍ എന്തു ചന്തം.!!
കൊച്ചരയന്നങ്ങള്‍ ആഞ്ഞുനീന്തും
കൈത്തോട് കൌതുകകാഴ്ചയല്ലോ...
താമരപ്പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കും
കൊച്ചു തടാകങ്ങള്‍ എത്ര മെച്ചം...
വള്ളിക്കുടിലുകള്‍ തോറുമായി
പാറും ശലഭങ്ങള്‍ എന്തു ചന്തം..!
വൃക്ഷങ്ങള്‍ ചൂഴുന്ന കുന്നുകളും
നീര്‍ച്ചാല്‍ ഒഴുകുന്ന താഴ്വരയും
തിങ്ങിവിങ്ങീടുന്ന കേരളമേ,
എങ്ങിനീ ദാരിദ്ര്യം വന്നുകൂടി..?
ചന്തത്തിലുള്ളതാം കാഴ്ച പക്ഷെ
എന്താവാം പഞ്ഞവും പട്ടിണിയും..?
(ദേശമിത്രം വാരിക 1959 )

2011 ജൂലൈ 18, തിങ്കളാഴ്‌ച

യക്ഷിരാജ്ഞി



നീലവിഹായസ്സില്‍ പണ്ടൊരിക്കല്‍
യക്ഷികള്‍തന്‍രാജ്ഞി വാണിരുന്നു
നീലനയനങ്ങളുജ്ജ്വലങ്ങള്‍
ചേലവകേശം മനോജ്ഞാമല്ലോ...
ചിത്രവര്‍ണോജ്ജ്വലമായി രണ്ട്
പത്രവും ഉണ്ടവള്‍ക്കെന്തു ചന്തം...
ജാലവിദ്യകള്‍തന്‍ശക്തിയുള്ള
മിന്നുന്ന കൊച്ചു വടിയുമായി
നല്ലൊരു രാത്രിയില്‍ യക്ഷിരാജ്ഞി
ഭൂമിയിലേക്കിങ്ങിറങ്ങി വന്നു...
നിദ്രയിലാണ്ടു കിടന്നിരുന്ന
നല്ലൊരു പൈതല്‍തന്‍ചുറ്റുമായി
സുന്ദരിയായുള്ള യക്ഷിയപ്പോള്‍
ഇന്ദ്രജാലത്തിന്റെ വടി ചുഴറ്റി...
നിദ്രയിലാണ്ടുള്ള പൈതലപ്പോള്‍
നല്ല കിനാവുകള്‍ കാണ്‍കയായി...
മത്സ്യം നിറഞ്ഞ ജലാശയങ്ങള്‍,
കായ്കള്‍ നിറഞ്ഞുള്ള ഭൂരുഹങ്ങള്‍,
പൂമണം വീശുന്ന വാടികയില്‍
മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍ പാറിടുന്നു...
നിദ്രയിലാണ്ടു കിടന്നിരുന്ന
പൈതലിന്‍ സ്വപ്നമിതായിരുന്നു...
(ദേശമിത്രം വാരികയില്‍ 1959 ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ കവിത
തോമസ്‌ ഹുഡിന്റെ 'ക്യൂന്‍ മേബ്' എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് കവിതയുടെ
സ്വതന്ത്ര വിവര്‍ത്തനമാണ്)