2010 ജൂലൈ 4, ഞായറാഴ്‌ച

പെരുമഴക്കാലം

തുള്ളിക്കൊരു കുടം പെയ്യുന്നൂ പേമാരി
ഉള്ളം കുളിര്‍ക്കുന്ന പെരുമഴക്കാലമായ്
കരിമുകില്‍കൂട്ടങ്ങള്‍ മേയുന്ന മാനത്ത്
വരുന്നില്ല പകലോന്‍ വിരുന്നിനു പോലും.!
കൂലം കുത്തിയൊഴുകുന്നയാറ്റിലെ-
യോളങ്ങള്‍ സംഹാര നൃത്തമാടുന്നുവോ.?
മാനത്തു കണ്ണികള്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന
തോട്ടിന്‍ കരയിലെ കൈതോല മറപറ്റി
ഇണ ചേരാനവസരം പാര്‍ക്കും കുളക്കോഴി
നാണത്താല്‍ കുറുകുമീയീറന്‍ സന്ധ്യയില്‍
മലവെള്ളപ്പാച്ചലില്‍ വയലെല്ലാം പുഴയായി
മഴയുടെ ദ്രുതതാളം ദൂരത്ത്‌ കേള്‍ക്കയായ്...
ചേമ്പിലക്കുട ചൂടി കരുമാടിക്കുട്ടന്മാര്‍
ആര്‍ത്തു തിമര്‍ക്കുന്നിതാഹ്ലാദ ചിത്തരായ്
മഴപോലെ മഴയല്ലാതെന്തുണ്ടീ ഭൂമിയില്‍..?
അഴകിന്റെ നൂലുകളിഴചേര്‍ക്കും കാഴ്ചകള്‍
കരളും കിനാവും തണുക്കുന്നു അകലെയായ്
വിരഹഗാനത്തിന്റെയീരടി കേള്‍ക്കയായ്...
പെരുമഴക്കാലത്തിലൊന്നിച്ചു ചേരുവാന്‍
വരുമെന്റെ പ്രേയസിയിന്നെങ്കിലും വരും...
തോരാത്ത മഴപോലെന്‍ കാത്തിരിപ്പും നീളും
തീരാത്തതാണെന്റെ മോഹങ്ങളൊക്കയും..!
മഴ മാറി മാനം തെളിഞ്ഞിടും നേരത്ത്
അഴകേറും പൂക്കാലം വര്‍ണ്ണമഴ പെയ്യിക്കും..!
കിളികളും പൂക്കളും ശലഭങ്ങളും ചേര്‍ന്ന്
പുളകം വിതയ്ക്കുന്ന കാലം വരും...
മഴനൂലിഴകളാല്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തൊരീ
പുഴയുടെ തീരത്തിലേകനായ് നില്‍ക്കവേ,
പെരുമഴക്കാലത്തിന്നോര്‍മ്മകളോരോന്നായ്
ഒരുവട്ടം കൂടിയന്നൂളിയിട്ടെത്തിടും...


2010 ജൂൺ 9, ബുധനാഴ്‌ച

മൊഴിമുത്തുകള്‍

അമ്മയെന്‍ പ്രിയ മാതാവന്നെന്‍ കാതില്‍ മൊഴിഞ്ഞതാം
നറുംതേനില്‍ ചാലിച്ച വാക്കുകള്‍ മൊഴിമുത്തുകള്‍ ...
ഇന്നും നുണയുന്നിതമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്‍റെ മാധുര്യമൊട്ടും
ചോരാതെ കാലത്തിനൊപ്പം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുവാന്‍..!
താരാട്ട് പാട്ടായും മുത്തശ്ശിക്കഥയായും പെയ്തിറങ്ങി
ഏറെ ഞാന്‍ കേട്ട് പഠിച്ചതാം പാഠങ്ങളൊക്കെയും
അറ്റമില്ലാത്തൊരീ യാത്രയില്‍ പാഥേയമായെന്‍റെ
കൂടെയുണ്ടെത്രയോ കാലം കഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും..!
ജീവിതസായാഹ്നത്തിലും മുഴങ്ങുകയാണല്ലോ
മനസ്സിനകത്തളങ്ങളില്‍ പെരുമ്പറ കൊട്ടും പോലെ...
സ്നേഹ വാത്സല്യങ്ങളാല്‍ ഹരിശ്രീ കുറിച്ചതും
നോവുമാത്മാക്കള്‍ക്ക് സ്വാന്തനസ്പര്‍ശമായ്
അമ്മയില്‍ നിന്നല്ലോ സ്വായത്തമാക്കി ഞാന്‍
എന്‍മനം കരുണ തന്‍ അമൃത വാഹിനിയായ്
ഒരു പാല്‍ക്കടലായ് അലയടിക്കുന്നിതിപ്പോള്‍
തീരത്തിലലിവിന്‍റെ തിരമാലകള്‍ക്കൊപ്പം...
അമ്മതന്‍ ചുണ്ടില്‍നിന്നുതിര്‍ന്ന മൊഴിമുത്തുകള്‍
മനസ്സിന്‍ മണിച്ചെപ്പില്‍ സൂക്ഷിക്കും ഞാനെപ്പൊഴും...

2010 മേയ് 23, ഞായറാഴ്‌ച

പൊഴിക്കട്ടെ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികള്‍...

പൊഴിക്കട്ടെ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികള്‍
ഒഴുകട്ടെയലിവിന്‍ നീരുറവകള്‍...
ഒരു മഹാദുരന്തത്തിന് മൂകസാക്ഷിയായ്
ചാറ്റല്‍ മഴയീറനണിയിക്കും
പ്രകൃതിയും വിതുമ്പിക്കരയുന്നൂ..!
അമ്മതന്‍ മാറോടു പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു
അമ്മിഞ്ഞ നുകരും കുഞ്ഞോമനകളും
ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍ വിധിയുടെ
ക്രൂര വിനോദത്തിന്നിരകളായ്
കത്തിക്കരിഞ്ഞ ജഡങ്ങളായ് മാറി
മനസ്സിനെ മരവിപ്പിച്ചൊരീ
മഹാദുരന്തത്തെ മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ..?
മംഗലാപുരമാകെ വേദന തളം കെട്ടി
വിറങ്ങലിച്ചു നില്‍പ്പൂ..!
കരളലിയിച്ചിടും കാഴ്ച
കാണുവാന്‍ കഴിയാതെ...
ആദരാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്നൂ
ആത്മശാന്തിക്ക് വേണ്ടി
മനം നൊന്തു കേഴുന്നൂ
നിര്‍ത്തട്ടെയീ ഈരടികള്‍...

2009 നവംബർ 24, ചൊവ്വാഴ്ച

കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചവര്‍

കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചവര്‍ക്ക്‌
ജയം താല്‍ക്കാലികം മാത്രം
കൌരവരൊരുക്കിയ കെണിയില്‍
വീണത്‌ അഗ്രജന്‍ യുധിഷ്ടിരന്‍
അരക്കില്ലങ്ങള്‍ ചുട്ടെരിച്ചും
ദ്രൌപദിയുടെ മാനം കവര്‍ന്നും
ദുശ്ശാസനന്‍മാര്‍ പാണ്ഡവരെ
കള്ളച്ചൂതില്‍ തോല്‍പ്പിച്ചും
താണ്ഡവമാടുമീ യുദ്ധഭൂമിയില്‍
വരാനെന്തേ താമസം കൃഷ്ണാ..?
നിന്‍ ഗീതോപദേശങ്ങള്‍
നീതിസാരങ്ങള്‍ മുഴങ്ങട്ടെ
ആസേതു ഹിമാചാലം..!
തേര് തെളിക്കൂ സാരഥീ
നേരിന്‍ വഴികളില്‍ വേഗം
ധര്‍മ്മയുദ്ധത്തിന് കളമൊരുങ്ങി
കുരുക്ഷേത്ര ഭൂമിയില്‍...
ദുഷ്ടനിഗ്രഹം നിര്‍വ്വഹിക്കൂ
ശിഷ്ടകാലം സൌഖ്യം തരൂ...
കള്ളച്ചൂതില്‍ ജയിച്ചു കയറിയ
കൌരവപ്പടയെ തുരത്തുവാന്‍
അര്‍ജ്ജുനനെ കര്‍മ്മനിരതനാക്കാന്‍
അണയൂ കൃഷ്ണാ, കാര്‍മ്മുകില്‍ വര്‍ണ്ണാ
കാത്തിരിക്കുന്നൂ കാലം
പുത്തനാം പ്രഭാതത്തെ..!

2009 ഒക്‌ടോബർ 18, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു വിളിപ്പാടകലെ


ഒരു വിളിപ്പാടകലെ നീ വന്നു നിന്നപ്പോളെന്‍
കരളില്‍ കിനാവിന്‍റെ തേന്‍മഴ പെയ്തു സഖീ
വിളിക്കാതെയെത്തിയോരതിഥിയായ് നീ
കളിക്കൂട്ടുകാരിയായ്‌ ജീവിതം പങ്കിട്ടപ്പോള്‍
ഓര്‍ത്തില്ലയൊട്ടും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിടുമെന്ന്
ഓര്‍മ്മകള്‍ പുതുക്കുവാനവസരമുണ്ടായല്ലോ...
എന്തിന് വീണ്ടും സഖീ വന്നു നീ മനസ്സിന്റെ
നൊമ്പരം തീര്‍ക്കാനായി ജീവിത പങ്കാളിയായ്
കാലത്തിന്‍ പ്രയാണത്തില്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞവര്‍ നമ്മള്‍
ലോലമാം ഹൃദന്തത്തിന്‍ തന്ത്രികള്‍ മുറിയവേ..!
ചിറകുകള്‍ മുളയ്ക്കാത്ത പൊല്‍ക്കിനാവുകള്‍ തേടി
ഉറക്കമിളച്ചു നാമെത്രയോ കാഴ്ഞ്ഞില്ലേ..?
കണ്ടതെല്ലാം പാഴ്ക്കിനാവുകളെന്നറിഞ്ഞു നാം
വീണ്ടുമീ സംഗമമൊട്ടും നിനയ്ക്കാതെ..!
കയ്യെത്തും ദൂരത്ത് നീ സാന്നിധ്യമറിയിച്ചു
വയ്യെനിക്കെല്ലാം മറക്കുവാനോമലാളെ...







2009 ഒക്‌ടോബർ 17, ശനിയാഴ്‌ച

ആത്മരോദനം

ഒരു തേങ്ങല്‍
എന്‍ ഹൃദയാന്തരാളത്തില്‍നിന്നുതിരും
ആത്മരോദനം കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ..?
പിന്നിട്ട വഴികളില്‍
കണ്ണുനീര്‍ ചാലുകള്‍ മാത്രം..!
കിളിവാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടച്ചൊരീ
മുറിയില്‍ ഞാനേകനായ്
ഇരുട്ടിന്റെ കൂട്ടുകാരനായിരിക്കവേ
ഓര്‍ക്കുകയാണെന്‍ പൊയ്പോയ നാളുകള്‍
അഭിശപ്തമൊരു ജന്മത്തിന്‍ ബാക്കിപത്രം..!
ഒരു സ്വാന്തനത്തിന്‍ മൃദുസ്പര്‍ശമേല്‍ക്കുവാന്‍
ഏറെ കൊതിപൂണ്ട്‌ നിന്നൊരാ വേളയില്‍
കേട്ടില്ല ഞാനൊരു കാല്‍പെരുമാറ്റവും...
ഏകാന്തമീ മുറി തടവറ തീര്‍ക്കയായ്‌
ഈ ദുഃഖ സാഗരത്തില്‍ നിന്നൊരു നാളിലും
മോചനമില്ലേ?ചിന്തിച്ചു പോയി ഞാന്‍..!
എന്നാല്‍മരോദനം കേള്‍ക്കുവാനാരുണ്ട്..?
എന്നു വന്നെത്തിടുമെന്നുടെ രക്ഷകന്‍..?

2009 ഒക്‌ടോബർ 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടവന്‍


എപ്പോഴാണ്എവിടെയാണ്
എനിക്കെന്‍ മുഖം നഷ്ടമായത്..?
ഇന്നും ഉത്തരം കിട്ടാ ചോദ്യമായ്
എന്നെ പിന്തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ..!
കുഞ്ഞും നാളില്‍ എന്റെ മുഖം
എത്ര നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു..?
പൂക്കളോടും പൂമ്പാറ്റകളോടും
കുശലം പറഞ്ഞു നടന്ന കാലം
പുഞ്ചിരിയും നൈര്‍മ്മല്യവും
പൂത്തുലഞ്ഞ മുഖമായിരുന്നു...
പില്‍ക്കാലത്ത്‌ യുവത്വത്തിന്റെ നാളുകളില്‍
ചെറുത്തു നില്‍പ്പിന്റെ വീര്യം മുറ്റി നിന്ന മുഖം
ഉദ്യോഗം ഭരിച്ചിരുന്ന കാലം
അധികാര ഗര്‍വ്വ് മുദ്ര ചാര്‍ത്തിയ മുഖം...
വാര്‍ദ്ധക്യത്തിനും യൌവനത്തിനുമിടയില്‍
വാത്സല്യവും സ്നേഹവും അനുരാഗവും
വാരിക്കോരി നല്കിയ മുഖം
അതായിരിക്കാം എനിക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട
യഥാര്‍ത്ഥ മുഖം..!അതാണെനിക്ക് കൈമോശം വന്നതും
എന്റെ പഴയ മുഖം എന്നെങ്കിലും
എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടുമോ..?പറയൂ സുഹൃത്തെ,പറയൂ...